pokręcone myśli...

Tak, wspomnienia dzieciństwa teraz wracają. I ja chcę widzieć już tą reklamę w TV, chcę poczuć zapach choinki, pierników, obijać się całymi dniami, ogladnąć Kevina na Polsacie przy czerwonym barszczu i ulepić dziecinnego bałwana. I tak, wiem, że to amerykańskie, komercyjne święta... Ale takie właśnie lubię.

I nie mam dziś siły nawet na to, aby podsumować tydzień. Nowy komiks pratchettowy, Ubuntu z Shipita, i masa pracy w szkole. I to dobija. Szczególnie myśl, że od jutra nauczyciele zaczęli sobie przypominać o terminach, myśl mi przypominająca o sprawdzianie każdego dnia, do tego semestralnych egzamianach pod koniec....

Chcę już być po. Chcę, aby ciężarówki nadjechały...

Jako że zbliża się gwiazdka, ferie świąteczne są w tym roku wyjątkowo długie, a ja muszę nadrobić zaległości w swoich planach, myślę, że sprawiłbym sobie na gwiazdkę jakiś podręcznik do C++. Standardowo, jak każdy zakup, zacząłem węszyć, ale muszę stwierdzić, że w tym przypadku im więcej czytam, tym mniej wiem. I tak, wiem, że temat poruszany miliony razy, ale pragnę poznać wasze zdanie.

Jestem całkowitym laikiem w programowaniu, ruszałem jedynie xhtml, co mi raczej w niczym nie pomoże. A jako że ambicje zobowiązują potrzebuje dobrego podręcznika od podstaw, z przystępnym językiem i aktualnymi informacjami.

Myślałem nad Symfonią C++, ale Wujek Google powiedział, że zawiera przestarzałe informacje. Z kolei Thinking in C++ podobno jest napisana dla kogoś, kto kiedyś ruszał już jakiś język programowania.

Co polecacie?

Empik przygotował gratkę dla fanów Świata Dysku (a przynajmniej tych, którzy nie kupują nowych tomów zaraz po wydaniu). Pakiet 3 najnowszych tomów - a więc Straż nocna, Potworny Regiment i Piekło Pocztowe w specjalnej ofercie świątecznej w cenie 2 tomów (ok. 60zł.).

Idealnie nadawałby się pod moją choinkę, gdyby nie to, że PP już mam. ;-) Ale kto wie, może ktoś właśnie rozwiązał choinkowy problem. ;-).

Drugi raz w ciągu roku - i to z tej samej przyczyny. Tym razem dbałem o kabel, dobrze się z nim obchodziłem, oszczędzałem. A i tak moje nauszne HS600 skończyły tak, jak poprzednie. Nawet marka Creative na niewiele się zdała... Gwarancja mi nie obejmie, pozostało kupić nowe.

I chyba skuszę się na bezprzewodowe. Wiem, że trochę gorsza jakość dźwięku, ale oszczędzi mi to problemów z wiecznie nadrywającym się kablem. Na uwadze miałem głównie Sony i Sennheisera (wiem, wysoko mierzę), ale do 150zł to tylko dwa modele.

Może ktoś doradzi z własnego doświadczenia? Waham się między tanimi-do-następnej-awarii, a droższymi-'mającymi'-wytrzymać-dłużej. Pod uwagę wciąż brane są przewodowe.

I wreszcie przeproszę się z mp3.

Tytułowe początki bywają trudne. Jednak jest to dość pojęte słowo - czego dotyczy to w tytule? Ubuntu.

Od dłuższego czasu planowałem się przenieść. Może nie tyle przenieść, co współistnieć na XP i Ubuntu. Wcześniejsze nieudane próby to potęgowały, bo nie lubię czegoś zaczynać, i nie kończyć. I stało się. Najnowsze 8.10 na pokładzie, Shipit zamówiony, i jak na razie wszystko gra. W czym więc problem?

Ano w tym, że wszystko gra, bo wyklikane. Tutoriale, artykuły, gotowe polecenia czy Dodaj/Usuń. A nie po to chyba się zdecydowałem na Ubuntu. Chcę poznać system, na którym pracuję, nie być kolejnym zwykłym użytkownikiem, nerwowo męczącym wujka Google'a zapytaniami z Ubuntu w sobie przy najprostszych problemach.

Doszedłem do wniosku, że zacznę się do tego przykładać. Sieć - zbitek artykułów, tutoriali, ale to tylko chaos tworzy, niż uczyć. Kolejna myśl - książka. I w tym przypadku sprawię sobie chyba pod choinkę jakąś biblię. Poza tym - magazyny. Na dzień dzisiejszy tylko Dragonia, nie jestem pewien co do prenumeraty Linuks+.

I główny powód tego wpisu - jak myślicie, jaki będzie najlepszy sposób na poznanie systemu? Ewentualnie, jakie książki, ebooki, witryny czy magazyny?

Długo mnie tu nie było. Może inaczej - długo nie pisałem. Bo na głównej jestem zazwyczaj codziennie, przeglądając co ciekawsze dla mnie wpisy. Już takie uzależnienie.

Powodów nieobecności jest kilka. Po pierwsze - zaczęło się LO, a po brakach gimnazjalnych należało się spodziewać, że ich nadrobienie zajmie chwilę. Teraz jest już trochę lepiej, jednak jak na Mat-Fiz w takim LO fizyka idzie mi topornie. Ale (tak, lubię się usprawiedliwiać) - wina raczej nauczycieli z tego topornego tworu, jakim jest gimnazjum. Po drugie - zdanie, które w pierwszym miesiącu zwykłem powtarzać wielokrotnie - "Kocham PKP". Lekcje zaczynają się 7.50, ja, żeby na nie zdążyć, wstaje o 5.00 i pociągiem o 5.55. A to "tylko" 40km od Wrocka. I gdzie tu równość w edukacji?

Tak jak wspomniałem - naukę powoli nadrabiamy, a w tygodniu coraz rzadziej padam na łóżko zaraz po przyjściu do domu. Zaczynam znów bardziej społecznościowo, i to chyba dobrze. Na horyzoncie już tylko semestralne przed samymi świętami, i jak I semestr będzie na +, później sobie poradzimy. ;-)

Bracia i siostry, zaczynam znów coś tutaj bazgrać. A czas w pociągu daje czasami kilka dobrych wniosków na nowe wpisy. Oczywiście, jeśli się nie zaśnie przy okazji...